Nieuws

Behouden vaart! En vlucht…

Volwassen, zelfstandig en doorvoed zijn ze klaar voor het avontuur! Een samengesteld nest eenden met een surrogaatvader hebben nu eindelijk een groot zwembad. En ook de eerste grootgebrachte kauwen, eksters en kraaien kunnen wat meer vleugelslagen gaan maken.

Wat een uilskuiken!

Deze enorme pluizenbol zat begin mei in het bos op de grond. Een vreemde plek voor een jonge ransuil. Na een nachtje in de opvang, onderzoek en overleg, is er besloten om de gezonde takkeling terug in de boom waaronder het gevonden was te zetten. Bij terugzetten bleek ook al snel dat de ouders nog aanwezig waren en reageerden op de kleine takkeling. De melders wonen in de buurt en houden het in de gaten. Vooralsnog gaat het goed!

De naam takkeling komt van het gedrag voordat ze kunnen vliegen. Ze verblijven namelijk een weekje, nadat ze uit hun nest komen, tussen het groen van de bomen. Ze klimmen van tak naar tak totdat ze hun vleugels spreiden! Succes uilskuiken!

Dieren uitzetten

Een dag van een dierverzorger, met op het programma één van de allerleukste taken: dieren uitzetten! Vandaag zwaaiden wij onze eerste volgroeide konijnen en hazen uit. Na veel melk, tijd en energie zijn ze klaar om de weide wereld in te gaan.

Geniet mee met deze prachtige beelden! https://www.youtube.com/watch?v=JIdSNVcnVPs&feature=youtu.be&fbclid=IwAR3sMtMitgu586hUVDPewZuwO2rhB-lqfs9qOT9Tcv4cOEate-z39EmphR4

De DAN in het nieuws

Half mei kregen wij de melding dat een vogeltje een klas in was gevlogen en daar behoorlijk veel lawaai maakte. “Ojee, mama is kwijt!” Wie zou niet gaan krijsen?

Met een speciaal gevoel voor timing verstoorde de vogel het eindexamen Biologie. Helaas voor de leerlingen zat de vogel hoog en droog en hebben wij geen tijd om met een netje achter elk gezond vogeltje aan te rennen.

Ironisch genoeg werd deze vogel herkend als een koolmees, wat gelijk een puntje aftrek zou zijn, mocht het een examenvraag zijn geweest. Het vogeltje is natuurlijk een pimpelmees en we hopen dat ‘ie in goede gezondheid is vrijgelaten.

https://www.gelderlander.nl/dossier-examens/tjilpend-koolmeesje-zet-examen-op-zijn-kop-hij-ging-maar-door-met-herrie-maken~a74752be/?fbclid=IwAR0FE3aK_56TpuWBMs7bKgYY9MPnnmzxz7WFXniM9kae46AAxQsY4kRd2TE

Vrijwilligers communicatie en PR

Wist u dat…

… wij ook vrijwilligers zoeken voor communicatie en PR? Onderstaande flyer geeft een goed beeld van wie, wat en waarom. Enthousiast? Meld je aan en help een handje mee. Ook na 3 juni kun je je nog aanmelden.

Sponsoring | Dierenlot & Stichting het Waardige Dier

Vorige week hebben we een nieuwe stellage met intakehokken in de opvang kunnen plaatsen. En wat zijn we er blij mee!

De intakehokken zijn speciaal voor ons gebouwd door Jelmer Sinnema. Voorzien van makkelijk schoon te maken deuren en binnenzijdes zonder hoeken. Hierdoor kost het de dierverzorgers minder tijd om de hokken schoon te maken. Tevens zijn de onderste hokken voorzien van warmtelampen, zodat dieren die ’s avonds en ’s nachts door de ambulance worden binnengebracht meteen warm weggezet kunnen worden.

Met dank aan Stichting DierenLot en Stichting het Waardige Dier die gezamenlijk deze nieuwe hokken gefinancierd hebben.

Hoe is het met: Muis en haar baasje

Mijn zusje Sabrina doet vrijwilligerswerk bij de dierenambulance en stuurde mij drie maanden geleden enkele schattige foto’s van een (wat ik toen dacht) muis. Foto’s waarbij het diertje met dikke traanoogjes door de tralies gluurde. Op zoek naar liefde en eten. Vrijwel onmiddellijk smolt ik bij deze foto’s en ging ik op bezoek bij de DAN. Daar aangekomen bleek het om een hamster te gaan en geen muis. Maar dat maakte voor mij niks uit. Ik was verkocht op dit schattige dikke beestje.

Een paar weken later mocht ik haar ophalen. Speciaal voor de hamster Muis had ik een drie etage tellende kooi gekocht en voorzien van de mooiste speeltjes en hapjes. Mijn vriend keek me raar aan: “het is een hamster, overdrijf je niet een beetje?” Inmiddels woont muis heel gelukkig bij mij. Ze mag dagelijks door de kamer rennen in een doorzichtige hamsterbal. Of ze ligt lekker tegen mij aan op de bank. Ook mijn vriend is inmiddels verkocht zoals je op de foto ziet. Ik kan me geen leven zonder deze dikkerd voorstellen.

Geschreven door: Thalita Martens

 

 

Hoe is het met: Kiwi en zijn baasje

Ongeveer een jaar geleden kwam Kiwi in de opvang. Door het ambulancepersoneel was hij (ik weet niet of het echt een mannetje is) eigenlijk Woody genoemd, maar die naam heb ik snel veranderd. Bijna iedereen was meteen verliefd op Kiwi! Zijn enthousiaste gedrag en hang naar aandacht trok veel bekijks. En vergeet z’n kleurrijke uiterlijk niet! Zijn donkerbruine ogen leken net kleine kraaloogjes, die je overal nieuwsgierig volgen.

Eenmaal thuis leek hij snel z’n plek gevonden te hebben. Er werden proefvluchten gemaakt door de hele kamer en lievelingsplekjes gekozen. Zo vindt Kiwi de badkamer één grote speelplaats en zit hij vaak in z’n emmertje rondjes te rennen of herrie te schoppen. Daarnaast is hij dol op water, gaat mee onder de douche en baddert om de dag in de gootsteen. Als het donker wordt en hij een rustig plaatsje zoekt, gaat hij achter de magnetron zitten. Soms is het nog een hele klus om hem daar vandaan te halen als hij naar bed moet (lees: z’n kooi in moet).

Kiwi houdt, ondanks zijn speelse gedrag, weinig van speeltjes. Daar wordt hij boos op en maakt zich klaar om aan te vallen, waarbij ik moet oppassen dat hij m’n vingers niet meeneemt. Echter vindt hij alles waar ik of visite aandacht aan hecht een speeltje. Lekker aan je telefoon knabbelen, oorbellen of ketting jatten van de visite, met bestek gooien; hij kan er uren mee bezig zijn, zucht! Daarnaast trekt hij af en toe z’n snavel open en produceert een geluid waar je oren van kunnen gaan piepen. Naast dit brutale gedrag, houdt hij erg van knuffelen en stoeien. Dan rolt hij op z’n rug en kruipt in het holletje van je hand, tegen je nek of op een ander geschikt plekje.

Qua woordjes is zijn vocabulaire relatief klein. “Kiwikusje”, “hai”, “kom es”, zijn de meest gebruikte woordjes. Daarnaast zegt hij af en toe na een harde kreet “niet doen”. Tja, die manier van afleren is weinig effectief, maar stiekem wel grappig!

Zijn lievelingseten is alles wat op mijn bord ligt, zolang het op m’n bord ligt. Als Kiwi in zijn kooi hetzelfde aangeboden krijgt, grijpt hij liever naar de zonnebloempitten. Met voeding blijft het een zoektocht en uitdaging om hem alle voedingsstoffen binnen te laten krijgen.

24 april, de dag dat ik Kiwi uit de opvang heb gehaald, heb ik omgedoopt tot zijn verjaardag. Hij zal aankomende april ongeveer 2 jaar worden (als de informatie op zijn ring klopt). Ik hoop dat ik nog veel verjaardagen van en met Kiwi kan vieren. Om alle clichés maar waar te maken, kan ook ik niet ontkennen dat een huisdier je leven verrijkt en ik een klein vriendje erbij heb!

Geschreven door: Petra Alink

 

Schuiven naar boven